In die lounge van een internationale organisatie

Mijn doorbraak in jarenlang gedoe

Afgelopen week zat in de lounge van een internationale corporate. Ik moest nog even wachten op de Changemanager en besloot eens een keer niet op mijn telefoon te kijken, maar gewoon om mij heen te kijken. Bewust te zijn van wat ik zag en observeerde. In de hoek van de wachtruimte hadden twee vrouwen een overleg. Ik hoorde ze Engels spreken. En elke keer triggert mij de Engelse taal. 

Ik worstel hier al jaren mee. Ik heb al genoeg international teams en leidinggevenden begeleid in het Engels, met zeer lovende referenties. Maar toch…

Toen ik daar zat, vroeg ik mijzelf af wanneer toch dit is ontstaan. Wat het moment is geweest dat dit gedoe in mijn leven is gekomen. Ik wist het. Ik ging terug naar het moment van 20 jaar geleden, dat ik in Zuid Afrika was en een groot marketing team van een andere corporate begeleidde. Ik was net mijn eigen bedrijf begonnen en had, samen met een collega, een grote opdracht binnen gehaald met het teamprogramma Best Year Yet. 10 teams in Zuid Afrika. Ik was nog relatief onervaren in de teamcoaching en had eigenlijk een veel te grote broek aangetrokken met deze opdracht.

Ik ben, daar zittend in die lounge, exact de gebeurtenis van toen gaan visualiseren met zoveel mogelijke details. Ik, in mijn eentje, 20 man, een kleine ruimte, met te veel tafels. En een vriendelijke maar imposante directeur. Ik voelde mij onzeker worden. Er werd een inhoudelijk discussie gevoerd, waar ik weinig van begreep. Langzaam verloor ik de controle en de directeur nam gedeeltelijk het proces over. Wij wisten er samen uiteindelijk een redelijk einde aan te breien. Omdat ik ook een doorzetter ben. 

Vanaf dat moment is mijn afkeer voor Engels ontstaan. Ik ben hier jaren mee bezig geweest. De buitenwereld liet ik het niet merken of degene die ik beter kenden, wisten van deze angst. Vanuit verschillende manieren heb ik er naar gekeken, maar niets hielp wezenlijk.

Alleen maar door dat moment in details te visualiseren, de kwetsbaarheid te voelen ontstond er licht, een soort bevrijdend gevoel. En vanuit dat licht kan ik ook zien hoe dapper ik was, hoe ik bleef staan. Het licht in de donkerte. 

Ook dit proces heb ik doorgaan met een impactvolle gebeurtenis in mijn jeugd. Ik heb deze helemaal uitgeschreven en tot in details aan gekeken. Daarna heb ik gekeken naar het licht in deze gebeurtenis. Ik kon mij op dat moment ook uiteindelijk beschermen door aan te geven wat ik wilde. Het heeft mij moedig en zelfstandig gemaakt. Sinds het ten volle visualiseren van deze gebeurtenis, sta ik een stuk lichter in het leven. Echt bevrijdend.

Na 15 minuten kwam de changemanager en hadden we een heel inspirerend gesprek over het actuele broodnodige leiderschap “Sense & Respond”. Vanuit de gedachte dat organisaties levende organismes zijn en alles beweging en energie is. (Reinventing Organizations, F. Laloux). Leidinggevenden dienen hun zintuigen aan te zetten en te antwoorden met dat wat nodig is voor hun direct reports, team, organisatie, de omgeving, het grotere veld. Ik heb al mijn senses daar aangezet, en werd me zoveel meer bewust van mezelf en mijn omgeving.

Waar in jouw werkende leven of in andere gebieden in jouw leven is een terugkerend gedoe? Het zou je kunnen helpen om in details terug te gaan naar dat eerste moment waar het is ontstaan.

Je bent van harte welkom om je ervaringen te delen met mij. 

Plaats een reactie

U plaatst een reactie als gast
  • logo-ABN-amro
  • logo-albert-schweitzer
  • logo-Bavaria
  • logo Essent
  • logo-boska
  • logo-Conway-Partners
  • logo-DE
  • logo-iglo
  • logo FrieslandCampina
  • logo-KPN
  • logo-Momentive
  • logo-OHRA
  • logo Chemours
  • logo-P-G
  • logo-philips
  • logo-polyplastic
  • logo-respect-zorggroep
  • logo-sanofi-aventis
  • logo-unilever
  • logo-Valeo
  • logo-NOOSA
  • logo-ICL
  • logo young capital